december 2019

Netty, die de ankerplek bij Domburg beheert, legt ons uit langs welke instanties we moeten gaan om in te klaren. “Zorg dat je netjes gekleed bent, anders laten ze je het land niet in. Lange broek en gesloten schoenen, overhemd of shirt met kraag.” Volgens Netty zijn ze daar behoorlijk streng in. Die kleding etiquette gaat terug naar de tijd van de slavernij: alleen slaven dragen korte broeken, mouwloze hemden en lopen op slippers.

Samen met Eric en Inge van de JestX rijden we per taxi naar Paramaribo om het hele proces te doorlopen. De eerste stop is de Maritieme Autoriteit Suriname (MAS) waar we de bootpapieren en bemmanningslijst laten zien en een aantal formulieren invullen. De MAS is gehuisvest in een prachtig koloniaal pand aan de Surinamerivier. De beambten zijn correct en vriendelijk. De eerste horde is genomen. Vervolgens gaan we naar het kantoor van de immigratiedienst om een visum te kopen. Dat is nog een heel gedoe. We krijgen een factuur mee die we bij de Centrale Bank van Suriname moeten betalen. Met het betalingsbewijs weer naar immigratie om het visum op te halen. We laten de taxi even staan en lopen door het oude Paramaribo naar de bank. Als laatste gaan we naar de militaire politie waar ons paspoort gestempeld wordt. Ook hier weer een oud koloniaal pand, iets minder goed onderhouden. Binnen is het kaal, alleen de schipper mag naar binnen en krijgt een officiële bezoekersbadge. Na de standaard vragen, reden en duur van bezoek aan Suriname, worden de paspoorten gestempeld en ingescand. Mooi, dat zit erop. Hoewel? De ambtenaar haalt een cahier tevoorschijn en gaat daar met de hand nog eens alle gegevens van de paspoorten inschrijven. Hoezo bureaucratie? Als ik eindelijk weer naar buiten mag regent het inmiddels pijpestelen.

Al met al heeft het hele proces de hele ochtend geduurd. Onze chauffeur vraagt of we klaar zijn. “Nee, we moeten nog iets belangrijks doen. Roti eten!” Hij brengt ons naar een rotirestaurant waar we hem op een maaltje trakteren. Heerlijke roti kip, weggespoeld met een Parbo biertje. Nog even Surinaamse sim kaarten voor de telefoons kopen en we kunnen terug naar Domburg. We zijn officieel in Suriname!